Δώστε τέλος στο πρόβλημα της παχυσαρκίας

Η παχυσαρκία δεν θεωρείται πλέον αισθητικό ζήτημα που προκαλείται μόνο από υπερκατανάλωση τροφής και έλλειψη αυτοελέγχου. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (W.H.O.) μαζί με τις εθνικές και διεθνείς ιατρικές και επιστημονικές κοινότητες αναγνωρίζουν σήμερα την παχυσαρκία ως μια χρόνια και προοδευτική ασθένεια, η οποία προκύπτει από πολλαπλούς περιβαλλοντικούς και γενετικούς παράγοντες και επιβαρύνεται από τις σύγχρονες συνθήκες διαβίωσης και διατροφής. Λόγω της προοδευτικής φύσης της, η παχυσαρκία απαιτεί δια βίου θεραπεία και έλεγχο.

Ο δείκτης μάζας σώματος – ΔΜΣ (BMI) είναι το συχνότερο μέτρο που χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό του υπερβολικού βάρους και της παχυσαρκίας. Ο ΔΜΣ λαμβάνει υπόψη το ύψος και το βάρος ενός ατόμου (ΔΜΣ = kg / m²). Με βάση τον ΔΜΣ: Κανονικό Βάρος (18,9 έως 24,9), Υπερβολικό Βάρος (25 έως 29,9), Κατηγορία Ι - Παχυσαρκία (30 έως 34,9), Κατηγορία II - Σοβαρή Παχυσαρκία (35 έως 39,9), Κατηγορία ΙΙΙ - Σοβαρή ή Νοσογόνος Παχυσαρκία (40 και άνω).

Δυστυχώς, η αύξηση του σωματικού βάρους λειτουργεί ως ένας φαύλος κύκλος. Δηλαδή η παχυσαρκία προωθεί την παχυσαρκία, προσδίδοντάς της τον χαρακτηρισμό «προοδευτική». Η αύξηση του σωματικού βάρους προκαλεί μια σειρά ορμονικών, μεταβολικών και μοριακών μεταβολών στο σώμα, οι οποίες αυξάνουν τον κίνδυνο ακόμη μεγαλύτερης συσσώρευσης λίπους.

Η παχυσαρκία προκαλεί βιολογικές αλλαγές που μειώνουν την ικανότητα του οργανισμού να οξειδώνει (καίει) το λίπος, αυξάνουν τη μετατροπή της γλυκόζης σε λίπος και αυξάνουν την ικανότητα του σώματος να αποθηκεύει λίπος. Αυτό σημαίνει ότι περισσότερες από τις θερμίδες που καταναλώνονται αποθηκεύονται ως λίπος. Η αύξηση του σωματικού βάρους, επομένως, αλλάζει τη βιολογία του σώματος κατά τρόπο που ευνοεί την περαιτέρω αύξηση και επιδεινώνει την παχυσαρκία.

• Κληρονομικότητα: Κυρίαρχο ρόλο στην ανάπτυξη της παχυσαρκίας παίζουν τα γονίδιά μας. Όσο σοβαρό και αν είναι αυτό είναι αδύνατον να το επηρεάσουμε.
• Τρόπος ζωής και διατροφής: Η υπερβολική κατανάλωση φαγητού, η ποιότητα της τροφής (επεξεργασμένα τρόφιμα, κυριαρχία των υδατανθράκων) και ο καθιστικός τρόπος ζωής.
• Χρόνια απώλεια ύπνου: Η συντομευμένη διάρκεια του ύπνου παράγει ορισμένες ορμόνες που διεγείρουν την όρεξη και αυξάνουν την αποθήκευση λίπους.
• Άγχος και ψυχολογική δυσχέρεια: Η συναισθηματική δυσφορία προκαλεί ορμονικές αλλαγές που μπορεί να οδηγήσουν σε περαιτέρω αύξηση βάρους.
• Μεταβολικά και άλλα νοσήματα: Ασθένειες που συχνά αντιμετωπίζονται με φάρμακα που συμβάλλουν στην περαιτέρω αύξηση του σωματικού βάρους.

Άτομα με σοβαρή παχυσαρκία έχουν περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν και άλλες ασθένειες, επιφέροντας χαμηλότερη ποιότητα ζωής ή και πρόωρο θάνατο:

• Διαβήτης: Τα άτομα που πάσχουν από σοβαρή παχυσαρκία είναι περίπου 10 φορές πιο πιθανό να έχουν διαβήτη τύπου 2. Ο κίνδυνος θανάτου διπλασιάζεται.
• Υπέρταση & Καρδιακές Παθήσεις: Σχεδόν 3 από τις 4 περιπτώσεις υπέρτασης σχετίζονται με την παχυσαρκία. Αυξάνει τον κίνδυνο στεφανιαίας νόσου, καρδιακής προσβολής και ανακοπής.
• Διαταραχές του Αναπνευστικού Συστήματος: Το άσθμα είναι τρεις έως τέσσερις φορές πιο συχνό. Σε περιπτώσεις σοβαρής παχυσαρκίας, το 90% έχει αποφρακτική άπνοια ύπνου.
• Καρκίνος: Για άτομα με σοβαρή παχυσαρκία, το ποσοστό θνησιμότητας αυξάνεται για όλους τους τύπους καρκίνου (52% υψηλότερο για τους άνδρες και 62% για τις γυναίκες).
• Γαστροοισοφαγική Παλινδρόμηση (ΓΟΠ) & Οστά: Υψηλότερος κίνδυνος εμφάνισης ΓΟΠ, αλλά και προβλήματα οστών και αρθρώσεων (οστεοαρθρίτιδα, κήλη δίσκου).

Η δίαιτα και η σωστή διατροφή αποτελούν πάντα τη βάση για τη διατήρηση ενός υγιούς βάρους. Όμως όταν μιλάμε για παχυσαρκία ως χρόνια νόσο — δηλαδή μια κατάσταση που δεν υποχωρεί εύκολα, έχει βιολογικές ρίζες και συχνά επιδεινώνεται με τον χρόνο — τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Δεν αρκεί απλώς να «τρώμε λιγότερο».

Πολυάριθμες μελέτες δείχνουν ότι, σε άτομα με παχυσαρκία, οι περισσότερες δίαιτες αποτυγχάνουν μακροπρόθεσμα. Το αρχικό βάρος επανέρχεται, και συχνά αυξάνεται — φαινόμενο γνωστό ως “yo-yo effect”. Η βιολογία του σώματος αντιστέκεται στην απώλεια βάρους, μειώνοντας τον βασικό μεταβολισμό και αυξάνοντας την πείνα. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο ασθενής δεν έχει θέληση ή πειθαρχία. Σημαίνει ότι το σώμα του αντιδρά όπως έχει προγραμματιστεί να αντιδρά για να επιβιώσει.

Τα νέα φαρμακευτικά σκευάσματα για την παχυσαρκία, κυρίως οι αγωνιστές GLP-1, έχουν τραβήξει τεράστια προσοχή τα τελευταία χρόνια. Σε κατάλληλα επιλεγμένους ασθενείς, αυτά τα φάρμακα μπορούν να συμβάλλουν σε μια σταδιακή απώλεια βάρους της τάξης του 10–15%.

Ωστόσο, η φαρμακευτική αγωγή δεν ενδείκνυται ως πρώτη ή μόνη λύση σε περιπτώσεις νοσογόνου παχυσαρκίας. Αντίθετα, συχνά χρησιμοποιείται ως προσωρινό μέσο απώλειας βάρους σε ασθενείς που δεν είναι ακόμη κατάλληλοι για χειρουργείο, σε συνδυασμό με δίαιτα και άσκηση, ή ως συμπληρωματική θεραπεία μετά από βαριατρική επέμβαση. Τα φάρμακα είναι ίσως τα “losec της παχυσαρκίας”. Δεν λύνουν το πρόβλημα, αλλά βοηθούν στον έλεγχο. Χρειάζονται καθαρή στόχευση, σωστή ένδειξη και μακροχρόνια στρατηγική.

Η χειρουργική παχυσαρκίας (ή βαριατρική χειρουργική) είναι αποδεδειγμένα ο μόνος αποτελεσματικός και μακροπρόθεσμα βιώσιμος τρόπος αντιμετώπισης της νόσου, όταν άλλες μέθοδοι, όπως η δίαιτα και η άσκηση, αποτυγχάνουν.

Η εγχείρηση παχυσαρκίας δεν προορίζεται για όλους. Σύμφωνα με τις διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες ενδείκνυται:

• σε άτομα με ΔΜΣ ≥ 40 (νοσογόνος παχυσαρκία), ακόμη και χωρίς συνοδές παθήσεις
• σε άτομα με ΔΜΣ ≥ 35 και τουλάχιστον δύο συνοδά νοσήματα που σχετίζονται με την παχυσαρκία (ΣΔ2, Υπέρταση, ΓΟΠ, Άπνοια ύπνου κ.α.)
• σε ασθενείς με ΔΜΣ ≥ 30 που πάσχουν από ΣΔ2, όταν η φαρμακευτική αγωγή αποτυγχάνει να ρυθμίσει αποτελεσματικά το σάκχαρο.

• Μύθος 1: «Η επέμβαση είναι η εύκολη λύση για τους τεμπέληδες»
  Δεν είναι εύκολη λύση. Προϋποθέτει ιατρική προετοιμασία, ψυχική ωριμότητα και δύο χρόνια συστηματικής παρακολούθησης. Δεν είναι παράκαμψη της προσπάθειας, αλλά εργαλείο που κάνει την προσπάθεια επιτέλους αποτελεσματική.
• Μύθος 2: «Μετά το χειρουργείο δεν θα ξαναφάω κανονικά»
  Οι επεμβάσεις δεν απαγορεύουν το φαγητό. Το ζητούμενο είναι να μπορεί κάποιος να τρώει σωστά, χωρίς στέρηση, και χωρίς να πεινάει. Η διατροφή αλλάζει σε ποιότητα και συχνότητα, όχι απαραίτητα σε αυστηρότητα.
• Μύθος 3: «Όλοι ξαναπαίρνουν τα κιλά»
  Η πιθανότητα επαναπρόσληψης βάρους υπάρχει, αλλά δεν είναι ο κανόνας. Με σωστή χειρουργική τεχνική και παρακολούθηση, η πλειοψηφία των ασθενών διατηρεί την απώλεια βάρους για πολλά χρόνια.
• Μύθος 4: «Η επέμβαση είναι επικίνδυνη»
  Όπως κάθε σοβαρό χειρουργείο ενέχει κινδύνους. Όμως, όταν διενεργείται από εξειδικευμένο χειρουργό σε οργανωμένο πλαίσιο, η συχνότητα σοβαρών επιπλοκών είναι πολύ μικρή — και μικρότερη από πολλές κοινές επεμβάσεις, όπως η χολοκυστεκτομή.

Οι επεμβάσεις παχυσαρκίας που εφαρμόζονται σήμερα σε εξειδικευμένα κέντρα χωρίζονται σε δύο αναγνωρισμένα είδη:

• Γαστρικό Μανίκι (Sleeve Γαστρεκτομή): Η πιο διαδεδομένη επέμβαση σήμερα. Περιλαμβάνει την αφαίρεση του μεγαλύτερου μέρους του στομάχου, αφήνοντας έναν στενό σωλήνα (“μανίκι”). Αποτελεί τον βασικότερο εκπρόσωπο των επεμβάσεων περιοριστικού τύπου.
• Γαστρικό Bypass (Gastric Bypass): Η επέμβαση «πρότυπο» διεθνώς. Περιλαμβάνει την παράκαμψη μέρους του στομάχου και του λεπτού εντέρου για διπλό αποτέλεσμα: περιορισμό ποσότητας τροφής και μείωση απορρόφησης.
• Mini Γαστρικό Bypass: Παραλλαγή του κλασικού bypass, τεχνικά απλούστερη, με ένα μόνο σημείο σύνδεσης στο έντερο.

Όλες οι επεμβάσεις παχυσαρκίας διενεργούνται λαπαροσκοπικά και απαιτούν υψηλή εξειδίκευση.

Δεν υπάρχει μία “καλύτερη επέμβαση” για όλους. Τα βασικά κριτήρια επιλογής είναι δύο:

1. Συνοδές Παθήσεις & Ιστορικό: Ο Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 2 και η παλινδρόμηση βελτιώνονται ή και θεραπεύονται ταχύτερα με το γαστρικό bypass. Αντίθετα, η διαφραγματοκήλη και η σοβαρή παλινδρόμηση αποτελούν αντένδειξη για το sleeve. Έντονο οικογενειακό ιστορικό καρκίνου στο στομάχι μπορεί να κάνει το bypass ακατάλληλο.
2. Διατροφικές Συνήθειες & Τρόπος Ζωής: Αν κάποιος έχει πολύ έντονη προτίμηση σε υδατάνθρακες, ίσως το bypass να του προσφέρει μεγαλύτερη «ασυλία». Αν καταναλώνει μεγάλα γεύματα και ελάχιστα γλυκά, μπορεί να τα πάει εξαιρετικά με sleeve.

Γαστρικό Sleeve – Πλεονεκτήματα & Μειονεκτήματα:
Είναι τεχνικά απλούστερη επέμβαση, με λιγότερες εντερικές ανατομικές αλλαγές και μικρότερη διάρκεια χειρουργείου. Ωστόσο, έχει μεγαλύτερη πιθανότητα παλινδρόμησης (ΓΟΠ), δεν περιλαμβάνει μηχανισμό δυσαπορρόφησης (ευκολότερη επαναπρόσληψη κιλών) και απαιτεί μεγαλύτερη εξάρτηση από την πειθαρχία στη διατροφή.

Γαστρικό Bypass – Πλεονεκτήματα & Μειονεκτήματα:
Είναι πιο αποτελεσματικό στη βελτίωση του διαβήτη και της παλινδρόμησης. Περιλαμβάνει δυσαπορρόφηση, προσφέρει πιο σταθερή μακροχρόνια απώλεια βάρους και ευκολότερη καθημερινότητα στο φαγητό. Όμως, είναι πιο πολύπλοκη τεχνικά επέμβαση, έχει μεγαλύτερη διάρκεια νοσηλείας (48 ώρες) και περιορισμένη ενδοσκοπική πρόσβαση στο στομάχι μετά την επέμβαση.

Μερικές φορές, το αποτέλεσμα της πρώτης επέμβασης δεν είναι το επιθυμητό. Διεθνώς, περίπου 15–20% των ασθενών μπορεί να χρειαστούν επανεπέμβαση μέσα στα πρώτα 5–10 χρόνια. Οι λόγοι διαφέρουν: από ανεπαρκή απώλεια βάρους, μέχρι επιπλοκές όπως σοβαρή παλινδρόμηση μετά από sleeve.

Η επανεπέμβαση δεν είναι “αποτυχία”, ούτε απλή απόφαση. Απαιτεί διερεύνηση με εξετάσεις και σχεδιασμό από έμπειρη χειρουργική ομάδα με εξειδίκευση στις επαναληπτικές βαριατρικές επεμβάσεις. Αν το αποτέλεσμα της πρώτης επέμβασης δεν ήταν το αναμενόμενο, μην απελπίζεστε. Υπάρχουν λύσεις — ασφαλείς και αποτελεσματικές — για να ξαναπάρετε τον έλεγχο.

Η επιτυχία μιας επέμβασης παχυσαρκίας δεν ξεκινά στο χειρουργείο. Ξεκινά πολλές εβδομάδες νωρίτερα. Κάθε ασθενής πρέπει να υποβληθεί σε πλήρη προεγχειρητικό έλεγχο: Stopbang score (για υπνική άπνοια), πνευμονολογική εκτίμηση, γαστροσκόπηση (επί υποψίας παλινδρόμησης), ενδοκρινολογικό έλεγχο, καρδιολογικό έλεγχο και εκτίμηση από διατροφολόγο / ψυχολόγο.

Στις τελευταίες 10–15 ημέρες πριν την επέμβαση, χορηγείται ειδική προεγχειρητική δίαιτα χαμηλή σε υδατάνθρακες και θερμίδες, με στόχο τη μείωση του ηπατικού λίπους (να μικρύνει το συκώτι) για ευκολότερη και ασφαλέστερη πρόσβαση στο στομάχι, αλλά και την προσαρμογή του οργανισμού. Η δίαιτα αυτή δεν έχει σκοπό να χάσει ο ασθενής βάρος, αλλά να προετοιμαστεί σωστά.

Την ημέρα της επέμβασης, μόλις φτάσετε στην κλινική ολοκληρώνεται η εισαγωγή και γίνεται σύντομος προεγχειρητικός έλεγχος. Συναντάτε ξανά τον χειρουργό και τον αναισθησιολόγο, και μπαίνετε στο χειρουργείο με συνοδεία έμπειρης ομάδας.

Η επέμβαση διενεργείται με γενική αναισθησία και διαρκεί περίπου 60–90 λεπτά για το γαστρικό μανίκι και 120–150 λεπτά για το γαστρικό bypass. Μετά την επέμβαση μεταφέρεστε στο δωμάτιο ή στη μονάδα παρακολούθησης. Τις πρώτες ώρες θα είστε νηστικοί και υπό συνεχή επίβλεψη.

Η παραμονή στο νοσοκομείο είναι σύντομη και οργανωμένη: 24 ώρες για το γαστρικό μανίκι και 48 ώρες για το γαστρικό bypass. Η κινητοποίηση και η υδρική επανένταξη ξεκινούν ήδη από την ίδια ημέρα της επέμβασης.

Επιστρέφοντας στο δωμάτιο θα ξεκινήσετε να πίνετε γουλιές κρύο νερό και θα σηκωθείτε για πρώτη φορά με επίβλεψη. Θα έχετε έναν ορό στο χέρι, πέντε μικρές τομές στην κοιλιά και ένα σωληνάκι παροχέτευσης που αφαιρείται το επόμενο πρωί. Δεν υπάρχουν: ρινικοί σωλήνες, καθετήρας ούρων ή άλλα σωληνάκια που να προκαλούν ενόχληση ή ακινησία. Η εμπειρία της νοσηλείας είναι απλή και ασφαλής.

Η μετεγχειρητική διατροφή δεν είναι ούτε «τιμωρία» ούτε αυστηρή δίαιτα — είναι εκπαίδευση. Ακολουθεί διακριτές φάσεις:

• Φάση 1 – Διαυγή Υγρά (Ημέρες 1–2): Μικρές γουλιές από νερό, χαμομήλι, διαυγή ζωμό.
• Φάση 2 – Πλήρη Υγρά (Ημέρες 3–7): Πρωτεϊνούχα ροφήματα, γιαούρτι χωρίς κομμάτια, κρέμες αραιές.
• Φάση 3 – Μαλακές Τροφές (Εβδομάδες 2–3): Πουρές, αυγό βραστό, μαγειρεμένο ψάρι, τυρί λευκό.
• Φάση 4 – Κανονική Τροφή (Από 4η εβδομάδα): Προσεκτική επανένταξη στερεών τροφών.

Κανόνες-Κλειδιά: Πίνουμε και τρώμε ξεχωριστά, μασάμε καλά, τρώμε αργά, σταματάμε στο πρώτο σημάδι κορεσμού, επιλέγουμε τροφές πλούσιες σε πρωτεΐνη και αποφεύγουμε ζάχαρη, αναψυκτικά, αλκοόλ και τηγανητά.

Η βαριατρική επέμβαση δεν τελειώνει στο χειρουργείο. Η επιτυχία μακροπρόθεσμα εξαρτάται από τη συστηματική, οργανωμένη παρακολούθηση. Αυτή περιλαμβάνει επισκέψεις τον 1ο, 3ο, 6ο, 12ο, 18ο και 24ο μήνα.

Περιλαμβάνει βιοχημικές εξετάσεις (Σίδηρο, φερριτίνη, βιταμίνη B12, D3 κλπ), αξιολόγηση ρυθμού απώλειας βάρους, έλεγχο για συμπτώματα ΓΟΠ ή δυσανεξιών και διαιτητική υποστήριξη. Η βαριατρική χειρουργική χωρίς παρακολούθηση είναι σαν GPS που σου έδειξε το δρόμο και μετά σε άφησε μόνο. Η συστηματική επαφή με την ομάδα είναι ο μόνος τρόπος να διατηρηθεί το αποτέλεσμα.

Όλες οι επιτυχημένες επεμβάσεις παχυσαρκίας προσφέρουν σχεδόν εγγυημένη απώλεια βάρους: 60–80% των περιττών κιλών για διάστημα περίπου 2 ετών μετά την επέμβαση. Με τη σωστή υποστήριξη, ο ασθενής μπορεί να ξεπεράσει αυτά τα ποσοστά χωρίς να διακινδυνεύσει την υγεία του.

Προσοχή στη «γρήγορη απώλεια»: Η πολύ γρήγορη πτώση βάρους δεν είναι απαραίτητα καλό σημάδι. Είναι ο κυριότερος προγνωστικός παράγοντας για επαναπρόσληψη βάρους μέσα σε 2–3 χρόνια. Ο στόχος είναι να χτίσεις έναν νέο, υγιή τρόπο διατροφής που θα επιτρέπει μόνιμο έλεγχο βάρους.

Η ζωή μετά από ένα χειρουργείο παχυσαρκίας δεν είναι εύκολη, αλλά είναι απόλυτα εφικτή — και, τις περισσότερες φορές, απείρως καλύτερη από τη ζωή με την παχυσαρκία. Οι πρώτοι μήνες απαιτούν προσαρμογή σε νέα διατροφικά δεδομένα και υπάρχουν αυστηροί κανόνες στην αρχή, που όμως σταδιακά γίνονται τρόπος ζωής.

Πολλοί ασθενείς βιώνουν αλλαγές στις σχέσεις τους με το φαγητό, την κοινωνικότητα, ακόμα και με τον ίδιο τους τον εαυτό. Όμως ο στόχος είναι να φτάσουμε σε μια νέα αρχή, όπου το φαγητό παύει να είναι πρόβλημα — και γίνεται πηγή ενέργειας και ευχαρίστησης. Η καθημερινότητα μετά την επέμβαση δεν είναι ζωή στέρησης. Είναι ζωή με άλλους κανόνες, με περισσότερη ελευθερία, λιγότερο βάρος και περισσότερες δυνατότητες.

Σε έμπειρα χέρια, οι επεμβάσεις αυτές είναι εξαιρετικά ασφαλείς — με ρίσκο συγκρίσιμο με αυτό μιας λαπαροσκοπικής χολοκυστεκτομής. Οι κυριότερες επιπλοκές περιλαμβάνουν:

• Διαφυγή από τη γραμμή συρραφής: Πολύ σπάνια, αλλά η πιο σοβαρή επιπλοκή. Η ουλή ανοίγει και επιτρέπει σε υγρά να διαφύγουν στην κοιλιά. Απαιτεί άμεση αντιμετώπιση.
• Στένωση της γραμμής συρραφής: Συχνότερη από τη διαφυγή, προκαλεί δυσφαγία. Αντιμετωπίζεται συνήθως εύκολα με γαστροσκόπηση.

Η πραγματική εξειδίκευση στη βαριατρική χειρουργική μειώνει δραματικά τις πιθανότητες. Η σωστή επιλογή ασθενών, η τεχνικά άρτια επέμβαση και η συστηματική παρακολούθηση είναι τα 3 βασικά εργαλεία πρόληψης. Τα οφέλη της επέμβασης, για τους περισσότερους ασθενείς, είναι πολλαπλάσια των κινδύνων.

Το συνολικό κόστος της χειρουργικής παχυσαρκίας διαμορφώνεται από: 1. Το κόστος της κλινικής και τη διάρκεια νοσηλείας 2. Τα ειδικά υλικά 3. Τις αμοιβές της χειρουργικής και αναισθησιολογικής ομάδας 4. Τη χειρουργική παρακολούθηση για 2 έτη.

Sleeve ή Bypass – δεν πληρώνετε διαφορετικά. Και οι δύο επεμβάσεις έχουν πανομοιότυπο κόστος στη δική μου πρακτική, ώστε η επιλογή να γίνεται με βάση την ιατρική ένδειξη και όχι το κόστος. Στο κόστος δεν περιλαμβάνονται οι προεγχειρητικές και μετεγχειρητικές εξετάσεις, ούτε οι επισκέψεις σε διατροφολόγο. Τα υλικά που χρησιμοποιούνται είναι τα πιο σταθερά και αξιόπιστα προϊόντα δυτικών εταιρειών. Η ασφάλεια δεν είναι διαπραγματεύσιμη.

Στην Ελλάδα, ο ΕΟΠΥΥ δεν καλύπτει αυτόματα το κόστος της χειρουργικής παχυσαρκίας. Υπάρχει η δυνατότητα κάλυψης μόνο εάν ο ασθενής περάσει από ειδική επιτροπή. Σε αυτή την περίπτωση, η συμμετοχή του ΕΟΠΥΥ μειώνει το κόστος κατά περίπου 500–1000 ευρώ, ανάλογα με την κλινική. Αν και δεν είναι μεγάλο ποσό, μπορεί να καλύψει το κόστος αρκετών μηνών παρακολούθησης.

Όσον αφορά τις ιδιωτικές ασφαλίσεις, οι περισσότερες εξαιρούν ρητά την παχυσαρκία και τις σχετικές επεμβάσεις. Αν ωστόσο υπάρχει ασφάλεια, αξίζει πάντα να ελεγχθεί το συμβόλαιο: σε όποιες περιπτώσεις υπάρχει κάλυψη, μπορεί και πρέπει να αξιοποιηθεί.